Accordeon
Leeftijdsgroepen
Omschrijving
De accordeon ontleent zijn specifieke warme geluid aan het blazen van lucht over metalen 'rieten' waardoor er tonen te horen zijn. De toon bepaal je met het klavier aan de ene kant (lijkt op de toetsen van de piano) en de bassen aan de andere kant (ronde knopjes). Met registers geef je klankkleuren aan de muziek. Het is een fabeltje te denken dat de accordeon alleen maar wordt gebruikt in volksmuziek! Ook in veel klassieke muziek en dansmuziek, zoals musette en cajun, speelt het instrument een belangrijke rol.
Aanschaf instrument
De accordeon is er in verschillende soorten en maten. De grootte wordt aangegeven door middel van het aantal bassen dat de accordeon heeft. Door de grote verscheidenheid in het aanbod is het lastig om een aanschafprijs aan te geven. Voor meer informatie kunt u terecht bij de accordeondocent of bij een van onze leveranciers.
Leslocaties
Geschiedenis accordeon
Het principe van de accordeon is ontstaan uit de mondharmonica. De eerste mondharmonica werd in 1821 door Friedrich Buschmann bedacht. In 1829 is het Cyrriles Demain (Wenen) die zijn instrument accordeon noemt. Hij heeft het instrument deze titel gegeven omdat het instrument met vier tonen tegelijkertijd met de melodietonen ten gehore bracht. Hij bouwde diverse modellen tot hij in 1831 de eerste complete accordeon bouwde, dat in een rij de tonen van de betreffende toonladder omvatte en in de tweede rij de ontbrekende tussentonen. In 1834 liep zijn patent af en breidde de productie van accordeons snel uit. Rond 1880 breekt het instrument pas echt door met name door de productie in Duitsland, die het instrument verder ontwikkelde.
